Moscow Onam 2014 ,

പദനിസ്വനം

പദനിസ്വനം 

കൊഴിഞ്ഞിടുന്നു ആയുസ്സിൻ ഇലകൾ ദിനവും 
മറന്നിടുന്നു ചെയ്തികൾ ഓരോന്നും 
നിലചിടുന്നു കിളികൾ തൻ ഗാനവും
എന്നിട്ടും നിൻ മിഴികൾ മാത്രം തോരാത്തതെന്തേ

ഓമനിച്ചിടാനെന്തേ നീ വന്നില്ല
കാത്തിരുന്നതെന്തേ നീ ഓർത്തില്ലാ
നിന്നിലേക്ക്‌ പകർന്നോരെൻ
സ്നേഹമെന്തിനു നീയിന്നു തട്ടിയെറിഞ്ഞു

കനലുപോൽ നീറുന്ന മനസ്സിന്റെ നൊമ്പരം
എന്തിനു നീയിന്നു ചിരിയിലൊളിപ്പിച്ചു
നീ തന്ന വേദന പ്രിയമെന്നു ചൊന്നാലും
മുറിവേറ്റെൻ ഇടനെഞ്ചു ഒരുവേള പിടഞ്ഞിടും

ഓർമ്മകൾ ഓളങ്ങളായി അലയടിക്കുമ്പോൾ
ഏത് മാളത്തിൽ പോയൊളിച്ചിടും ഞാൻ
പറയാതെയെങ്കിലും തേടുന്നു ഞാൻ നിന്റെ
പദനിസ്വനമെങ്കിലുമൊന്നു കേൾക്കാൻ.....

ഓർമ്മകൾ ..

ഓർമ്മകൾ ..

ഓർമ്മകൾ ചിതലെടുത്ത വേളയിൽ 
മറവിയെന്ന മഹാവിപത്ത് 
എന്നിലേക്ക് എത്തിനോക്കവേ 
ഏകയായ് അനാഥയായ്
തുഴഞ്ഞിടുന്നു ജീവിതം ...
കാണുവാനും മിണ്ടുവാനും
മറന്നു പോയ നിമിഷത്തെ
അറിയാതെയെങ്കിലും ശപിക്കുന്നു
ഞാൻ വ്യഥാ...
എന്നിലേക്കടുത്ത നിന്
സ്നേഹമാം കരസ്പർശവും
ഇന്നെനിക്ക് മരണത്തിന്റെ തണുപ്പേകിടുന്നു ...

നൊസ്റ്റാൽജിയാ

വൈകിട്ട് എന്റെ വീടിനു അടുത്തുള്ള ക്ഷേത്രത്തിൽ പോയി .ചിറക്കടവ് ദേവി ക്ഷേത്രം . എന്തൊക്കെയോ തിരിച്ചു കിട്ടിയത് പോലെ .മനസിനു ഒരുപാട് സന്തോഷം തോന്നുന്നു . എനിക്ക് 6 വയസ്സ് പ്രായം ഉള്ളപോൾ ആണ് ഞങ്ങൾ ഇവിടെ താമസം ആക്കിയത് .അന്നുമുതൽ എന്റെ കല്യാണ ദിവസം വരെ ഞാൻ സ്ഥിരമായി പോവുന്നതും എന്റെ നിവേദനങ്ങൾ ഒക്കെ സമർപ്പിക്കുന്നതും ചിറക്കടവ് അമ്മയുടെ മുൻപിൽ ആണ് . ഇപ്പോഴും നാട്ടിൽ എത്തിയാൽ ആദ്യം തന്നെ അമ്മയെ ഒന്ന് മുഖം കാണിച്ചില്ലെങ്കിൽ എന്തോ ഒരു വിഷമം ആണ് . ഇന്ന് വരെയും ദേവി എന്നെ കൈ വിട്ടിട്ടില്ല . ചെറുതും വലുതും ആയ ഒരുപാട് ആവശ്യങ്ങൾ ഞാൻ അമ്മയോട് ചോദിച്ചിട്ടുണ്ട് .അതെല്ലാം തന്നെ എനിക്ക് സാധിച്ചു തന്നിട്ടുമുണ്ട് . ആവശ്യങ്ങൾ സാധിച്ചു തരുന്നതിനെക്കാൾ ഉപരി അമ്മയോടുള്ള ഭക്തിയാണ് . ഇവിടെ ഉള്ള ഓരോ ആൾക്കാരുടെയും മനസ്സിൽ ഉള്ള ഭക്തി നമുക്ക് കണ്ടറിയാൻ പറ്റുന്നത് തന്നെയാണ് .

നാലഞ്ചു മാസങ്ങൾക്ക് ശേഷമാണ് ഇന്ന് ദീപാരാധന കാണാനുള്ള ഭാഗ്യം എനിക്കുണ്ടായത് . നല്ല മഴയായത് കൊണ്ടാവാം തിരക്ക് നന്നേ കുറവായിരുന്നു .എന്നിട്ടും കുറെ പേർ ഉണ്ടായിരുന്നു ക്ഷേത്രത്തിൽ . ദേവിയെ നന്നായി ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു . പട്ടുപുടവ ചാർത്തി നിറയെ പൂമാല ഒക്കെ ഇട്ടു അതി സുന്ദരമായി ഒരുക്കിയ ആ വിഗ്രഹത്തിൽ നിന്നും കണ്ണെടുക്കാനെ .തോന്നിയില്ല . ശ്രീകോവിലിനുള്ളിലെ ദീപപ്രഭയാൽ ദേവി വിഗ്രഹത്തിനു തങ്ക തിളക്കം ആയിരുന്നു . തൊഴുതു കഴിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നി ദേവി എന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിക്കുകയാണ് എന്ന് . ജീവിതത്തിൽ ഇത് വരെ കിട്ടിയ ഭാഗ്യങ്ങളിൽ ഒന്ന് ക്ഷേത്രത്തിനു തൊട്ടടുത്ത്‌ താമസിക്കാൻ പറ്റിയത് തന്നെയാണ് .

ദൂരെ താമസിക്കുമ്പോൾ ആണ് നമ്മൾ താമസിച്ച വീട്, അമ്മ ,ബന്ധുക്കൾ ,നാട് ,അമ്പലം ഒക്കെ എത്രത്തോളം നമ്മളെ സ്വാധീനിച്ചിട്ടുന്ടെന്നു മനസിലാകുകയുള്ളൂ . വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ തന്നെ ശ്വാസം നേരെ വീണു .  . ഇപ്പോൾ എല്ലാം എല്ലാവരും എല്ലാ സന്തോഷങ്ങളും തിരിച്ചു കിട്ടിയ അവസ്ഥയാണ് . മനസ്സ് നിറഞ്ഞു ..

Oru chirikkadha

 കോളേജിലെ റാഗ്ഗിംഗ് ആണ്    സംഭവം  .സാധാരണ അധ്യയന വർഷം തുടങ്ങി ഒന്ന് രണ്ടു മാസം കഴിയുമ്പോഴേക്കും നല്ല കൂട്ട് ആവാറാണ് പതിവ് . എന്റെ കാര്യത്തിൽ നേരെ തിരിച്ചായിരുന്നു .2005 ൽ ആണ് ഞാൻ  എന്റെ   കോളേജിൽ ബി.എസ് .സി ബയോടെക്നോളജി പഠിക്കാൻ വേണ്ടി അവിടെ എത്തപ്പെട്ടത് ..എത്തിയപ്പോൾ തന്നെ ഞാൻ ഒരു നോട്ടപ്പുള്ളി (കൊലപ്പുള്ളി അല്ലാട്ടോ ) ആയെന്നു പിന്നീടാണ് പിടി കിട്ടിയത് .വീട്ടിൽ മാത്രം ഒരു വില്ലത്തി ആയിരുന്ന എന്നെ ( അല്ലാതെ പാവം ആയിരുന്നു കേട്ടോ :) ) ഇപ്പോഴത്തെ അത്രയും bold ആക്കിയതും എന്റെ സീനീയേര്സ് ആണ് .അതിനു അവരോടെല്ലാം എനിക്ക് നന്ദിയുണ്ട് .

ഇനിയാണ് സംഭവങ്ങൾ ഒക്കെയും നടക്കുന്നത് . വീട്ടിൽ നിന്ന് ഒരിടത്തേക്ക് ,എന്തിനു പറയണം അമ്മ വീട്ടിലേക്ക് പോലും മാറി നിന്നിട്ടില്ലാത്ത എന്നെ കോളേജ് ഹോസ്റ്റലിൽ നിർത്തി പഠിപ്പിക്കാൻ തീരുമാനം ഉണ്ടായി .അങ്ങനെ കരഞ്ഞു നിലവിളിച്ചു നിന്ന എന്നെ h .o.d' സർ ന്റെയും , അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യയായ മിസ്സിന്റെം ഉത്തരവാധിതത്തിൽ ഞാൻ അവിടെ എത്തി .
ഹോസ്റ്റൽ വാർടെൻ എൽസി മിസ്സ്‌ ആയിരുന്നു .അയ്യോ പാവം .ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ വായ തുറന്നു ഒരക്ഷരം മിണ്ടാത്ത ഡോണ യെ പോലും പേടിയായിരുന്നു അന്ന് അവർക്ക് . അപ്പൊ പിന്നെ റാഗിങ്ങ് താരങ്ങളോട് പേടി ഇല്ലാതിരിക്കുമോ അവർക്ക് . 

എനിക്ക് ഭയങ്കര ജാട ആയിരുന്നു എന്നായിരുന്നു എന്റെ സീനിയെര്സിന്റെ 
കണ്ടെത്തൽ .അല്ലെങ്കിലും അല്പം സ്വല്പം ജാട ഇല്ലാത്ത ആൾക്കാർ ഉണ്ടാവോ .ഇനിപ്പോ അതില്ലെങ്കിൽ അവർക്ക് കാര്യമായ എന്തെങ്കിലും കുഴപ്പം കാണും .ഇത് എന്റെ കണ്ടെത്തൽ :P ആദ്യമൊക്കെ എന്നെ എന്നും ബാക്കിയുള്ള കൂട്ടുകാരുടെ കൂടെ പിടിച്ചു നിർത്തി അല്ലറ ചില്ലറ കൊട്ട് ആയിരുന്നു തന്നു കൊണ്ടിരുന്നത് . പിന്നെ പിന്നെ കുടെയുള്ള ചില സന്മനസ്സുള്ളവർ വിചാരിച്ചത് കൊണ്ട് എന്റെ കാര്യത്തിൽ വേഗം തന്നെ ഒരു തീരുമാനം ആയി .അത് വരെ വല്ലപ്പോഴും കിട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നത് എനിക്ക് മാത്രം എന്നും കിട്ടി തുടങ്ങി .സംശയിക്കേണ്ട , തെറിയുടെ അഭിഷേകം തന്നെ .. :( . പാവം ഞാൻ ,ഇതൊക്കെ സഹിച്ചും ക്ഷമിച്ചും നിന്നു . ആരോടും പറയാനും പറ്റില്ലല്ലോ. അമ്മ വിളിക്കുമ്പോൾ പറഞ്ഞാൽ അമ്മക്ക് വിഷമം ആവും എന്ന് വിചാരിച്ചു അമ്മയോട് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല . പാതിരാത്രി 1 മണി വരെ ഒറ്റക്കാലിൽ നില്ക്കാൻ പറഞ്ഞു എന്നെ നിർത്തിയ ഒരു വീര വനിതയെ ഞാൻ ഇന്നും മറന്നിട്ടില്ല . ഇതിനൊക്കെ പുറമേ കോളേജിൽ എത്തിയാൽ ചേച്ചിമാർ ചേട്ടന്മാരോട് പറഞ്ഞു അവിടെന്നു വേറെയും .

ഈ കുരങ്ങന്മാർ ആവട്ടെ പെണ്‍പിള്ളേർ പറഞ്ഞു കൊടുക്കുന്നത് മാത്രം കേട്ട് ജുനിയെര്സ് നെ ചീത്ത പറയാൻ നടക്കുന്ന ചക്കര മുത്തുകളും .ഹാാാാ. കുറെ പേരുടെ തല തള്ളിപോട്ടികാൻ ഒക്കെ എനിക്ക് തോന്നീട്ടുണ്ട് .പിന്നെ ഞാൻ കോളേജിൽ ഒരു പാവം ആയിരുന്നത് കൊണ്ട് അവരൊക്കെ രക്ഷപെട്ടു .,ഞാനും ( ജയിലിൽ പോവാതെ ) .എന്തായാലും വിജയകരമായി 1 വർഷം അടിപിടിയായി മുന്നോട്ടു പോയി .അപ്പോഴേക്കും എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട സുവിന ചേച്ചി കോഴ്സ് കഴിഞ്ഞു പോയി.അത് ഒരു സങ്കടം ആയിരുന്നു .ആ ഹോസ്റ്റൽ ലെ എന്റെ ആകെയൊരു ആശ്വാസം സുവിനേച്ചി ആയിരുന്നു . പക്ഷെ ഒരു സന്തോഷം പിന്നെയുമുണ്ടായി ചേച്ചി അവിടെ തന്നെ പി.ജി 'ചെയ്യാൻ വേണ്ടി വന്നു . :) . അപ്പോഴേക്കും തെറ്റിധാരണ ഒക്കെ മാറി കുറച്ച പേർ എന്റെ കൂട്ടത്തിലും വന്നു .

പിന്നെ പിന്നെ പാവം ആയിരുന്ന ഞാൻ നല്ല ഒരു വില്ലത്തി ആയി അവിടെയും .എന്നെ പിടിച്ചു നിർത്തി വഴക്ക് പറഞ്ഞിരുന്ന്വർക്കെല്ലാം ഞാനും തിരിച്ചു ചെറുതായി കൊടുത്തു തുടങ്ങി . എനിക്ക് എന്റെ ഷാജി സർ ഉം ,മിനി മിസ്സ്‌ ഉം എല്ലാ സപ്പോർട്ടും തന്നു .അപ്പോഴേക്കും അടുത്ത അധ്യയന വർഷം ആയി പുതിയ ഇരകളെയും കാത്തു അവർ നിന്നു ,എന്റെ സിനിയെര്സ് .എന്റെ ഭാഗ്യവും അവര്ടെ നിര്ഭാഗ്യവും വന്നതെല്ലാം നല്ല പുപ്പുലികൾ തന്നെയായിരുന്നു.അതോടെ ആദ്യത്തെ ലിസ്റ്റിൽ നിന്നും ഞാൻ രക്ഷപെട്ടു .പിന്നെയും പഴയ കഥ തുടർന്നു .കഥാപാത്രങ്ങൾ മാത്രം മാറി . പക്ഷെ അപ്പോഴേക്കും വേറെ ഒരു മാറ്റവും അവിടെ സംഭവിച്ചു ,മിണ്ടാത്ത എൽസി മിസ്സും മിണ്ടി തുടങ്ങി :D . 

അന്നും ഇന്നും നല്ല വ്യക്തിത്വം കാണിച്ച 2 പേർ ആ കോളേജിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു ,അവരെ വിട്ടു പോയാൽ ശരി ആവില്ലല്ലോ ,അവരാണ് SUVINA AJAY CHALIL & VISHNU RAJENDRAN . അന്നും ഇന്നും നല്ല കൂട്ടുകാർ ആയി ഈ രണ്ടു പേർ എന്നോടൊപ്പം ഉണ്ട് . എന്നെ മനസിലാക്കിയ എന്റെ സുവിനേച്ചിയും വിഷ്ണു ചേട്ടനും .

പിൻതുടരുന്ന മുഖങ്ങൾ

തികച്ചും ഓർക്കാപ്പുറത്ത് ആയിരുന്നു എന്റെ അച്ഛൻ എന്നെയും അമ്മയെയും വിട്ടു പോയത് . ഞങ്ങൾക്ക് ഒട്ടും അംഗീകരിക്കാൻ പറ്റാത്ത ഒരു സത്യം ആയിരുന്നു അത്.മരണം എന്ന മഹാസത്യം ..ഇതു പോലെയൊരു മഴക്കാലം ആയിരുന്നു . എല്ലാ അച്ചന്മാരെ പോലെ തന്നെ എന്റെ അച്ഛനും ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടവർ ഞാനും എന്റെ അമ്മയും തന്നെയായിരുന്നു . അച്ഛൻ അമ്മ ഞാൻ അടങ്ങുന്ന ഒരു കുഞ്ഞു കുടുംബം ആയിരുന്നു ഞങ്ങളുടേതും . ഒറ്റ മകൾ ആയതു കൊണ്ടാവാം എന്റെ എല്ലാ കുഞ്ഞു കുഞ്ഞു വാശികളും ശാട്യങ്ങളും അച്ഛൻ അനുവദിച്ചു തരുമായിരുന്നു .

2004 ജൂണ്‍ 23 നു ആണ് എന്റെ അച്ഛനെ ഞങ്ങളിൽ നിന്നും തട്ടിപ്പറിച്ചു കൊണ്ട് മരണം പോയത് .ഇത് 9 വർഷം ആവുകയാണ് . ഇപ്പോഴും ഞങ്ങൾക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല അച്ഛൻ ഇന്ന് ഞങ്ങളോടൊപ്പം ജീവിച്ചിരിക്കുന്നില്ല എന്നത് . അച്ഛന്റെ ശരീരം ഞങ്ങളോടൊപ്പം ഇല്ല,പക്ഷെ ആ മനസ്സ് എല്ലായ്പ്പോഴും കൂടെയുണ്ട് . അത് പലപ്പോഴും അറിയുന്നും ഉണ്ട് . ചിലപ്പോൾ ചില കാര്യങ്ങൾക്കു തീരുമാനം എടുക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുമ്പോൾ ,മനസ്സിൽ അച്ഛനെ ഓർക്കുമ്പോൾ നല്ല തീരുമാനങ്ങൾ തന്നെ എടുക്കാൻ മനസ്സും ധൈര്യവും കിട്ടാറുണ്ട് . എന്റെ എല്ലാ നന്മകൾക്കും അച്ഛന്റെ അനുഗ്രഹം ഉണ്ടെന്നു തന്നെ ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു .എല്ലാം കണ്ടും കേട്ടും അറിഞ്ഞും എന്റെ തന്നെ നിഴലായി എപ്പോഴും എന്റെ അച്ഛൻ എന്നോടൊപ്പം ഉണ്ട് .അത് എന്നും അങ്ങനെ തന്നെയാവണേ എന്ന് പ്രാർഥിക്കുകയാണ് .. പുറത്ത് നന്നായി മഴ പെയ്തു തിമിർക്കുന്നു . അച്ഛന്റെ ഓർമകളും മനസ്സിൽ നിറയുന്നു ...ഇപ്പോൾ മനസ്സിലാക്കുന്നു നമ്മുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ വേർപാട് നമ്മിൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന വേദന കാലത്തിനു മായ്ക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറം ആണെന്ന് ..

എന്നെ ഇത് എഴുതുവാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചത്  ഈ സ്റ്റാറ്റസ് ആണ് .ഒരുപാട് വേദനിപ്പിച്ച ഒരു സ്റ്റാറ്റസ് ..

" മരണത്തിനു ശേഷവും നമ്മളെ പിൻതുടരുന്ന ഒരുപാട് മുഖങ്ങളുണ്ട്
ചില പേരുകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ ഉള്ളിലിപ്പോഴും ഒരു മരവിപ്പുണ്ട് .
ചില നേരങ്ങളിൽ യാദൃശികമായി അവർ നമ്മളിലേയ്ക്ക് കടെന്നെത്തും ! " 

മാമ്പഴക്കാലം

ഈ മാങ്ങയുടെ ഒക്കെ ഒരു കാര്യമേ ..പണ്ട് വീട്ടിൽ നിന്ന സമയത്ത് ഇതിനൊക്കെ ഒരു മതിപ്പും ഇല്ലായിരുന്നു ..അവിടുന്നൊക്കെ പെട്ടിയും പ്രമാണവും എടുത്തു ഇവിടെ പാണ്ടി നാട്ടിൽ വന്നപ്പോൾ മാങ്ങക്കൊക്കെ സ്വർണത്തിന്റെ വിലയും കൊടുക്കണം .,പിന്നെ കടിച്ചു നോക്കിയിട്ട് വാങ്ങാനും പറ്റില്ലല്ലോ ..എന്തൊരു നിറമാണ് പക്ഷെ പുളിച്ചിട്ടു നമ്മുടെ പല്ല് വരെ ഇളക്കി കളയാൻ തോന്നും :( . ഇന്നലെ രാവിലെ അമ്മ വിളിച്ചപ്പോൾ പറയുന്നത് കേട്ടു പറമ്പിലെ മാവിൽ ന്നു പഴുത്ത മാങ്ങ വീഴുന്നുണ്ടെന്ന് മഴയത്ത്. കൊതിച്ചിരിക്കുവായിരുന്നു ഇന്നലെ മുഴുവനും .വാങ്ങി വച്ചിരിക്കുനതിനെ കുറിച്ച് ഓർത്തപ്പോൾ ഉള്ള കൊതിയും പോയി ...

അങ്ങനെയിരിക്കെ ഇന്നലെ ഞങ്ങളുടെ ചക്കോത്താ ( രുക്മിണി ആന്റി ) കുറച്ചു മാമ്പഴം തന്നു ,നമ്മുടെ വൈലോപ്പിള്ളി മാഷ്‌ പറഞ്ഞ അതേ മാമ്പഴം .എന്താ സ്വാദ് .!!! ഉറങ്ങാൻ കിടന്നിട്ടും ഈ മാങ്ങയുടെ ഓർമയായിരുന്നു.,അത് കൊണ്ട് രാത്രി 1 മണിയായപ്പോ എന്നീട് 2 മാമ്പഴം കഴിച്ചു ..നന്ദിയുണ്ട് ചക്കോത്താ നന്ദിയുണ്ട് .ചക്കോത്ത കേട്ടിരുന്നെങ്കിൽ പറഞ്ഞേനെ നട്ടപാതിരാത്രിക്കാ പെണ്ണിന്റെ ഒരു നന്ദിയെന്നു ..ഹാ എന്തായാലും കഴിക്കാനുള്ളത് കഴിച്ചു .

അപ്പോഴാ ഞാൻ ഓർക്കുന്നത് ഞങ്ങളുടെ ഹൌസ് ഓണർ
ഇടയ്ക്കിടെ പറയാറുണ്ട് ഇത് രണ്ടു കോടി രൂപയുടെ മൂല്യമുള്ള സ്ഥലം ആണെന്ന് ..ഇതൊക്കെ കെട്ടിയിട്ടിട്ട് യു .എസ്സിൽ പോവാതെ ഇത്ര വിലപിടിപ്പുള്ള സ്ഥലത്ത് കുറച്ചു മാവോ ,പേര മരമോ ഒക്കെ നാട്ടു പിടിപ്പിച്ചുടായിരുന്നോ .,ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും വരുന്ന വാടകക്കാർക്ക് എങ്കിലും പ്രയോജനം ഉണ്ടായേനെ .ഇത് വെറുതെ കുറച്ചു മുല്ലയും , കനകാംബരവും ഒക്കെ കാട് പോലെ നാട്ടു വളര്ത്തി ...പക്ഷെ ഒരു കാര്യം ഉണ്ട് കേട്ടോ ,ഇവിടെ വെള്ളത്തിനും ഒന്നും ഒരു ക്ഷാമവും ഇല്ല .അതാണ്‌ ഏറ്റവും വലിയ കാര്യം .ബാക്കിയുള്ള ഫ്ലാറ്റിൽ ഉള്ളവർ എല്ലാം വെള്ളത്തിന്‌ വേണ്ടി തെണ്ടി നടക്കുമ്പോൾ ഞങ്ങള്ക്ക് ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടും ഇവിടെ ഇല്ലാട്ടോ .

ഇനിയിപ്പോ പറഞ്ഞിട്ടെന്താ കാര്യം അല്ലെ..ഹൌസ് ഓണർ കേട്ടാൽ പറഞ്ഞേനെ വേണ്ടെങ്കിൽ വേറെവിടെയെങ്കിലും പൊക്കോളാൻ ...കുഴപ്പമില്ല ,ഇത് പോലെ മാമ്പഴം പോലെ മനസുള്ള ഒരു ഹൌസ് ഓണർ നെ കിട്ടിയത് മഹാഭാഗ്യം എന്ന് കരുതിക്കൊണ്ട് ഇരിക്കാം .അത്ര തന്നെ ....